Rondje Luik…

Vier jaar geleden liep ik voor de eerste keer op een mooie herfstdag in oktober het rondje om Luik beter bekend als de Ultra Tour de Liège. Ongeveer 65 km en ongeveer 2100 hoogtemeters volgens de organisatie. Alles gaat er zo “ongeveer” aan toe daar in Luik. Verwacht hier geen strakke organisatie en strikte regels maar gewoon lekker met een flink groepje gelijkgestemden een rondje rennen en klimmen rondom Luik. De stad die nou niet bepaald bekend staat als parel van België maar zo stiekem best veel mooie plekjes in zich heeft als je af en toe van de gewone weg afdwaalt en de stukjes door de stad voor lief kan nemen.

Even terug naar 4 jaar geleden… Ik liep in dat jaar dus voor het eerst mee in Luik en toevallig net als dit jaar ook 2 weken daarvoor de kustmarathon. Maar wat een verschil kan er zitten in 4 jaar… De kustmarathon ging 4 jaar geleden nog in 5 uur en 21 minuten terwijl ik deze dit jaar in 4 uur en 15 minuten liep.  Vier jaar geleden kwam ik in Luik als laatste binnen en deed er bijna 12 uur over. En dit jaar? Ik ben ruim 20 kg lichter dan ik vier jaar geleden was en na mijn operatie van afgelopen februari eigenlijk sneller dan ik dacht weer volop in training. Mijn bedoeling voor deze editie was om een stuk sneller te zijn dan toen in elk geval. Met een tijd van rond of binnen de 9 uur zou ik meer dan tevreden zijn. Qua afstand is het te vergelijken met Olne-Spa-Olne en daar deed ik vorig jaar in de modder een kleine 9 uur over.

Samen met Karin en haar zoontje Yannick vertrok ik in alle vroegte naar Luik. Onderweg lekker kletsend over mogelijke wedstrijden en tijden (wat is het toch fijn als je met elkaar een passie kan delen) waren we vlotjes in Luik en had ik nog mooi even de tijd om mijn geweekte havermout ontbijt met fruit en whey poeder naar binnen te werken. Om “ongeveer” 8 uur mochten we op pad en vertrok ik mooi in het midden van de groep (zo’n 160 lopers) voor mijn 2e UTL. Onderweg zijn er 3 verzorgingsposten en bij de start heb ik voor iedere post een flesje water met High5 zero electrolyten meegegeven. Verder heb ik wat gels bij me en 2 soft flasks van 0,5 liter elk. De rest pak ik wel bij de posten en kijk ik wel waar ik dan zin in heb. Ik zou Karin en Yannick onderweg ook nog wel een paar keer zien is de bedoeling dus in geval van nood kan ik bij haar ook nog wel een broodje eten.

imageHet gaat voorspoedig en de kilometers vliegen voorbij. Ik kan bijna alles bergop blijven doorlopen en kan het wandelen tot een minimum beperken. Voor ik het weet ben ik bij de eerste post op 21 km aanbeland. Helaas geen Karin en Yannick daar te bekennen. Later blijkt dat ze het opgegeven adres niet konden vinden. Gelukkig had ik dus mijn flesjes meegegeven en ik neem rustig de tijd om de soft flasks bij te vullen met water en de electrolyten. Pak wat lekkers van de tafel, stuur Karin nog een berichtje dat ik weer op pad ga en vertrek voor de resterende 44 km. Ik stroop de mouwen van mijn ondershirt op want de temperatuur is best lekker geworden met het zonnetje erbij. Het blijft erg lekker lopen en ik reken mijn tussentijd eens door naar een mogelijke eindtijd. Dat is even schrikken geblazen want ik loop ver voor op wat ik van te voren had gedacht te kunnen lopen. Ik besef me wel dat er nog genoeg plekken komen waar ik wat tempo zal verliezen en blijf gewoon lekker doorgaan zoals het nu gaat. Met enige regelmaat haal ik nog lopers in en ondanks de duidelijke markeringen moet ik wel bij de les blijven omdat ik toch nog 3 keer bijna verkeerd loop. Gelukkig geeft de oude vertrouwde Garmin op tijd zijn signaal af als ik te ver van de route afwijk.

De tweede post komt in zicht en ik zie mijn supporters weer gelukkig. Ook bij deze post neem ik ruim de tijd om even alles bij te vullen. De marathon afstand zit er nu bijna op en ik ben hier iets meer dan vier en een half uur onderweg. Nog maar 24 km te gaan vanaf hier en ik weet van de vorige keer dat er nu een paar trappen aankomen waar behoorlijk geklommen moet worden. Steil stukje op weg naar de 3e post...Ik reken op de volgende post rond de 53 km maar ik had me vergist. Onderweg vraag ik me af hoe ik die post toch gemist kon hebben. Ik snap er op dat moment even helemaal niks van maar besluit om even heel rustig aan te doen met het resterende drinken dat ik nog bij me heb. Wie weet moet ik het er nog zo’n 10 km mee uitzingen. Dan opeens zie ik Karin en Yannick en denk in eerste instantie dat ze gewoon nog een plekje langs het parcours gevonden hebben. Maar het blijkt dus dat de laatste post daar ligt en dus kan ik op 58 km nog eens alles bijvullen en bestel bij deze post ook maar een broodje worst met zuurkool. 🙂 Dat rook zo lekker toen ik daar aankwam en ik lag nog steeds mooi voor op mijn beoogde schema dus alle tijd voor een kleine “uitspatting”.

Het laatste stuk is wat makkelijker te lopen nu en deze keer loop ik gewoon nog bij daglicht en niet zoals vier jaar geleden in het donker met mijn headlight op. Ik haal nog wat lopers in en binnen 8 uur ben ik weer terug bij het oude atletiekbaantje waar we vanmorgen gestart waren. Officiële eindtijd was 7.56.47 en dus een verbetering van 4 uur ten opzichte van de vorige keer. Ik ben nog behoorlijk fit en na de broodjes die je door de organisatie worden aangeboden rijden we terug naar huis. Wederom een zeer geslaagde sportdag en steeds de bevestiging dat het allemaal de goede kant op gaat. Over een maand staat de Uewersauer Trail op het programma en die gaan Karin en ik weer samen lopen. Vooral voor haar een spannende dag omdat ze haar eerste officiële ultra daar kan gaan volbrengen.

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *